De Hesselink Saga

Sinds een jaar of twintig heb ik hier een exemplaar liggen van de Duitse vertaling van het Engelse meesterwerk van de Nobelprijswinnaar John Galsworthy: 'The Forsyte Saga". Ongelezen, wel te verstaan. Tot voor enkele weken, toen ik een boek zocht om mee te nemen naar mijn vakantieadres. De korte inhoud van het boek is na te lezen op Wikipedia. Achterin het boek bevindt zich een genealogisch schema van de Forsytes.

Zoals de schrijver zelf in het boek aangeeft, herkennen veel mensen uit veel families zich in de uitgebeelde figuren, met andere woorden, er zouden veel families als Forsyte zijn. Zo verging het mij ook. Het is een prachtig boek (ik ben nu op blz 553, precies halverwege) en ik kan mij goed voorstellen, dat er grote parallellen bestaan tussen Forsyte en Hesselink in de 19e eeuw. Ook mijn familie zou voldoende stof kunnen opleveren om een dikke pil te gaan schrijven, een Hesselink saga.

Ik denk dan bv. aan Matthieu (1810-1834), die ruzie met zijn ouders kreeg en als militair van een vreemdelingenlegioen sneuvelde in Portugal. Of aan zijn broer Willem (1805-1843), die klerk was in Sumatra en stierf in het huis van zijn collega Eduard Douwes Dekker (alias Multatuli). Hein (1808-1860), een andere broer leed aan depressies en had zelfmoordneigingen. Een verdere broer was Herman (1811-1888), die een begenadigd kunstschilder was, maar zijn wijnhandel uiteindelijk belangrijker vond. Ook over hun zussen, getrouwd met welgestelde heren, valt zeker een of ander sappig verhaal te vertellen. Om nog maar niet te spreken van het leed veroorzaakt door vroege sterfgevallen.

Een generatie later schoot Hendrik (1857-1899), die jurist was, zijn vrouw dood en even later zichzelf. Zijn broers Willem en Kees waren compagnons en zwagers, maar kregen slaande ruzie, die levenslang zou duren. Kees scheidde in 1902 van zijn vrouw. Er waren bekende schrijfsters in de familie. Harry leefde een avontuurlijk bestaan in Indië, Frankrijk en Italië. Een andere Willem was een zeer bekende sneltekenaar. Diens neef Willem was een internationaal bekende voetballer. Dora leefde vele jaren in Spanje. En ga zo maar door. Een verhaal van bezit, geld, schoonheid, liefde, haat en nijd. Geplaatst in de tijdgeest van de 19e en 20e eeuw. Inclusief de Victoriaanse tijd.

Welke schrijver voelt zich geroepen het verhaal op te pikken? Kom op Harry Mulisch, misschien uw laatste kans om die Nobelprijs toch nog in de wacht te slepen! Maar dan wel opschieten, Galsworthy deed 16 jaar over het schrijven van het boek.... En vooruit, ik lever dat genealogische schema wel aan.

Een kleine anekdote over Mulisch: Ruim 40 jaar geleden zat ik nogal eens koffie te drinken in het "Americain" bij het Leidseplein in Amsterdam. Daar werd regelmatig omgeroepen: "Telefoon voor de heer Mulisch!". Er werd sterk vermoed, dat in veel gevallen hij zichzelf opbelde....

Het boek is meermalen verfilmd, de serie is op 4 DVD's te koop bij de NCRV, maar ook bij bol.com, voor weinig geld. Zelfs indien maar half zo mooi als het boek, dan nog de moeite waard!

Bij de afbeelding: Vooromslag van het boek, voorstellende Jolyon Forsyte, gestorven op een bank op zijn landgoed, met zijn hond Balthasar, die het allemaal bewust meemaakte. De uitgave is van Deutscher Taschenbuch Verlag, ISBN 3-423-10890-8. Het prachtige Duits is van Jutta Schlösser.

Opgravingen in Alkmaar

De laatste weken is Alkmaar diverse malen in het nieuws geweest vanwege vondsten van menselijke resten, die hoogstwaarschijnlijk stammen uit 1573, toen de stad werd belegerd door de Spanjaarden. En waar de victorie begon! De aangetroffen geraamtes betreffen kennelijk Alkmaarders, die betrokken waren bij de verdediging van de stad. De geleerden zijn het er momenteel niet over eens, of de mensen zijn gesneuveld binnen de muren van de stad, of daarbuiten. Ook wordt ruzie gemaakt over de doodsoorzaak. Gebruikten de Spanjaarden vooral zware kanonskogels, of werden de kanonnen volgestopt met spijkers en schroot? Deskundigen van de Leidse universiteit, die de leiding hebben over de opgravingen, zullen zich hier ongetwijfeld nog een mening over gaan vormen. Leidse studenten hebben grotendeels de geraamtes blootgelegd en onderzocht. Op 29 juli heb ik enkele foto's van de werkzaamheden kunnen maken op de Paardenmarkt, die binnenkort compleet wordt heringericht.

Bij recentere graven zou je van grafschennis spreken, maar hier moet een en ander bijdragen aan de geschiedkunde. Ik vond het toch wel heel bijzonder om te zien, hoe het in zijn werk gaat en hoe voorzichtig de studenten met de vondsten omgaan. Penseeltjes, tandenstokers, dat soort dingen worden gebruikt. En ook zij willen de doden zo snel mogelijk weer met rust laten.

Bij het toeschouwen komen toch allerlei gedachten boven. Per slot van rekening heb ik Alkmaarse voorouders en zouden die botten daar misschien van een van hen zijn? Zeer onwaarschijnlijk, maar niet geheel onmogelijk. En dat is toch raar, eventueel de resten van een verre voorzaat te zien, die 400 jaar voor mij is geboren.

Dat brengt mij ook bij een los eindje in mijn genealogisch onderzoek, want ik zou heel graag willen weten, of Willem Maartens Fencker (Venker) een geboren Alkmaarder was. We hebben het dan over het jaar 1665 of zo. Hetzelfde geldt voor Daniel Daniels de Vrij, geb. ca. 1652. Wie hier iets over weet mag het zeggen! De Alkmaarse archieven laten er verder niets over los.

Naar Kaapstad in 1860

De afgelopen weken zijn veel Nederlanders even op een "op en neertje" naar Zuid-Afrika gereisd. Ik heb geen idee wat het gekost zal hebben, maar misschien wel zo'n € 500. Of haal je daarvoor alleen Libië?

Over enkele maanden zal het precies 150 jaar geleden zijn, dat mijn betovergrootvader Herman Gijsbert Keppel Hesselink een reis naar Zuid-Afrika maakte. Ik schreef daar in 2007 al eens over in het artikeltje "Attestatie". Hij betaalde voor de reis naar Kaapstad een bedrag van ƒ1050. Dat was toen echt een hele hoop geld. Het passagebiljet voor de reis naar Kaapstad met het barkschip "Agatha Maria" is hier te zien. Naast zijn zoon Willem (14) ging dochter Leentje (18) dus ook mee. Op 1 maart 1861 zou zij te Kaap de Goede Hoop trouwen met Johan Hendrik Junius en dit was dus de aanleiding voor de hele expeditie. De foto van vader en zoon is ter gelegenheid van hun reis gemaakt. Helaas heeft ooit iemand deze op een afschuwelijke manier 'verbeterd'.

Op 24 november 1860 vertrokken zij van Nieuwediep. Na 68 dagen zeilen liep het schip de Tafelbaai binnen. Op 25 april 1861 scheepten vader en zoon zich weer in op de Engelse mailboot "Lelt" (Leentje bleef in Zuid-Afrika achter). Onderweg deden zij het eiland St. Helena aan, waar zij het huis en graf van Napoleon bezochten. Na 41 dagen kwamen zij in Engeland aan. Omstreeks 9 juni waren zij weer thuis.

Jaren later, in 1881, schreef hij in "De Navorscher" (blz. 555/556) over deze reis naar aanleiding van een artikel van dr. R. Fruin over Erasmus. Hij vergiste zich wel twee jaar (volgens hem was het in 1859 geweest), maar zijn verhaal is erg leuk om te lezen.

En nu ben ìk het, die vraagt, of niet iemand genegen is omtrent deze zaak eenige inlichting te geven!

MyHeritage Award

An English translation is provided as a comment to the article (see beneath).

Een dezer dagen ontving ik een zo op het oog eervol emailbericht van de Nederlandse tak van MyHeritage, die trouwens in Londen zetelt. Ze waren op zoek geweest naar blogs van amateurs, die het waard waren een prijs te ontvangen. Meer hierover op hun site. GIJS'geneaLOG hadden ze uitgekozen vanwege de originaliteit van het thema, de inhoud en de reguliere updates. Of ik bereid was de prijs aan te nemen. Dan zou ik worden opgenomen in de lijst van winnaars en ik zou een html badge ontvangen om deze op te nemen in mijn blog. Leuk toch?

Nou had ik een tijd geleden al eens naar het MyHeritage concept gekeken, zonder heel erg onder de indruk te zijn gekomen. Er zitten wel een paar gimmicks in, zoals de mogelijkheid van fotoherkenning. Je kunt dan te weten komen, welke bekende en onbekende persoonlijkheden gelijkenis met jouw foto vertonen. Verder kun je hun eigen genealogische software aanschaffen en lid worden van diverse communities. Tenslotte is het heel groot en massaal. De betrouwbaarheid van de gepresenteerde familiegegevens is niet of nauwelijks te controleren.

Maar ik had nog even verder gekeken ook en wel naar de algemene voorwaarden voor deelname. Toen ben ik toch wel even geschrokken. Zelden ben ik voorwaarden tegengekomen, die zo eenzijdig in het belang van een aanbieder van een dienst zijn opgesteld. Enkele citaten:

"Wij behouden ons het recht voor om elke bepaling van deze voorwaarden naar eigen goedvinden te wijzigen".
"Wij behouden ons eveneens het recht voor om naar eigen goedvinden een familiesite te weigeren, niet te publiceren of te verwijderen, op gelijk welk ogenblik, al dan niet met reden, met of zonder voorafgaande kennisgeving en zonder financiële of andere schadeloosstelling, indien wij menen dat de familiesite deze Overeenkomst overtreedt".
"De familiesites van MyHeritage.com onder het gratis Basic-plan worden als inactief beschouwd wanneer ze gedurende een periode van 30 opeenvolgende dagen niet bezocht zijn door een Lid of door de Webmaster van de site".
"Door inhoud op de Website te publiceren, verleent u ons een royaltyvrije, wereldwijde, eeuwigdurende en niet-exclusieve licentie om de inhoud te hosten, te kopiëren, te publiceren en te distribueren". Gekker moet het toch niet worden!
"Wij behouden ons het recht voor om de Dienst op gelijk welk ogenblik geheel of gedeeltelijk op te schorten. De heruitgave, online of elders, van de inhoud van de openbare gedeelten is verboden".
"U verbindt zich ertoe om ons, onze werknemers en bestuurders en elke derde partij die in onze naam optreedt te vrijwaren voor elke eis, schade, geschil, verlies van baten en kosten (met inbegrip van juridische kosten) die zouden voortvloeien uit uw schending van deze Overeenkomst".
"Wij behouden ons het recht voor om naar eigen goedvinden deze Overeenkomst of de Dienst op gelijk welk ogenblik te wijzingen. Wijzigingen van de Dienst zullen op de Website gepubliceerd worden. Indien u een deel van deze Overeenkomst of een wijziging van deze Overeenkomst of de Dienst niet kunt aanvaarden of indien een wijziging ertoe leidt dat u de Overeenkomst niet langer kunt naleven, moet u het gebruik van de Dienst stopzetten. Door de Dienst nu of na wijzigingen van deze Overeenkomst te blijven gebruiken, geeft u te kennen dat u de wijzingen aanvaardt en als bindend beschouwt. Deze Overeenkomst wordt geregeld door de wetten van de Staat Israël. Alle geschillen in verband met de uitvoering, de prestatie en/of de afdwinging van deze Overeenkomst zullen behandeld worden door de rechtbanken van Tel Aviv, Israël".

Meer over MyHeritage in deze kritische bijdrage.

U begrijpt het al, ik heb een mailtje teruggestuurd en bedankt voor de lovende woorden, maar dat ik MyHeritage geen sympathieke club vind op grond van de algemene voorwaarden. Laat die prijs maar zitten. Ik kan niemand aanraden lid (deelnemer) van MyHeritage te worden en ik wil dus ook geen badge op mijn site plaatsen. Wel kreeg ik meteen een vriendelijk antwoord van "geen probleem" en of ze mijn commentaar mochten doorsturen naar het hoofdkantoor. Wat ik heb toegestaan. En wat heb ik nu? De bevestiging, dat ook een grote organisatie als MyHeritage waardering heeft voor mijn publicaties. Zouden ze mijn blog willen kopen? Ze kopen wat los en vast zit op het genealogische web. Vast en zeker hebben ze Bob Coret ook al benaderd om diens spullen over te nemen. Je laat ons toch niet in de steek, Bob?

Mijn prijs is na dit stukje wel hoger geworden.

Feest op 28 mei

28 mei is een dag waar ik naar uitkijk. Want dan is het feest. Of het een groot of een klein feest wordt zal op die dag blijken. Feesten kun je natuurlijk altijd en overal en het hoeft niet veel geld te kosten. Het mooist is een gratis feest, waar veel te beleven valt. Op 28 mei is dat het geval. Op die dag komen een aantal historische kranten online, zoals te lezen valt op de site van de Koninklijke Bibliotheek. Tot mijn grote genoegen zit daar de Middelburgsche Courant bij, die mij bijzonder interesseert vanwege schipper Aart van de Kamer en zijn slavenschip "De Verrekijker", waarover ik al eerder schreef. Lang heb ik aangenomen, dat Aart tijdens de reis is overleden, maar dat is vrijwel zeker toch niet het geval. Het bewijs hoop ik in die krant uit 1778 te vinden. Met daarbij wellicht nog een schat aan nadere gegevens.

Ook het Algemeen Handelsblad en de Staats-Courant kunnen nog veel interessants opleveren. 28 mei ben ik niet bereikbaar dus. Telefoonstekker eruit, batterijtje uit de deurbel halen...

Dropbox

Sinds een jaar werk ik nu op een Apple computer, thuis voornamelijk op een Mac mini, onderweg op een Macbook. En ik moet zeggen, na wat onwennigheden in het begin loopt het zaakje gesmeerd. De problemen met vastlopers zijn weliswaar niet geheel ten einde, maar wat een verademing na al het gedoe met de PC waarop Vista was geïnstalleerd (en andere PC's met alle voorgangers van Windows Vista, tot en met Windows 3.1). Geef mij eigenlijk dan toch maar liever DOS, waarmee ik nog ben opgegroeid.

Zowel op de Mac mini als op de Macbook heb ik het genealogische programma Reunion gezet, waar ik heel tevreden mee ben. Maar werken met twee computers heeft wel zo zijn nadelen en beperkingen. Wat je nodig hebt is namelijk een en dezelfde database (qua inhoud), waarmee met beide computers kan worden gewerkt. Een optie is het gebruik van een USB stick, waar de bestanden zijn opgeslagen. Ga je de andere computer gebruiken, stop de stick dan daarin en problemen zijn zo goed als uitgesloten. Je hebt immers echt maar 1 fysiek bestand, dat wordt bewerkt. Maar eigenlijk wil je toch werken vanaf de harde schijf en zoek je een geliktere oplossing om ervoor te zorgen, dat het bestand op de mini en op de laptop steeds identiek aan elkaar zijn. Als het kan automatisch. Uiteraard is het wel mogelijk om via het lokale netwerk een gegevensbestand van de ene naar de andere computer te kopieren.

Eind januari kwam mijn zoon met de ideale oplossing: Dropbox. Installeer dit op beide computers en de bestanden worden continue gesynchroniseerd. Het werkte meteen en was het ei van Columbus. Totdat het mis ging en conflicterende bestanden werden gerapporteerd. Dat kwam kennelijk daardoor, de op een gegeven moment beide computers tegelijkertijd werden gebruikt en Reunion daarbij open stond. Toen werkte het niet zoals gedacht. Handmatige correctie van de gewijzigde gegevens werd noodzakelijk. Een foute database is het laatste, dat je wilt hebben. Per slot van rekening is daar 20 jaar met grote zorgvuldigheid aan gewerkt.

Een aantal malen heb ik met deze problemen te maken gehad en soms bleven deze zelfs onopgemerkt. Verleden week bleek mijn voorvader Nicolaas Hendrik Phillipson (1761-1803) plotseling 2 moeders te hebben, zijn echte en een andere (pas ingevoerde) vrouw, die in de plaats was gekomen van zijn vader Tobias. De laatste was compleet uit het bestand verdwenen. Alle alarmbellen zijn toen gaan rinkelen en even had ik helemaal geen zin meer in mijn genealogische hobby. Wat een ellende! Want nu moet ik terug gaan naar het bestand, zoals dat was voor Dropbox werd geinstalleerd en vervolgens alle honderden wijzigingen, die sindsdien hebben plaatsgevonden gaan proberen te reconstrueren. Gelukkig maak ik wel gebruik van de Time Machine en is de prullenbak niet geleegd. Reunion houdt zelf bij, wanneer een persoonskaart is gewijzigd, dus ik kan nagaan, welke dat sinds januari zijn geweest. Het moet te doen zijn, maar het wordt een heidense klus.

Dropbox laat ik vallen als een baksteen.

Het was even zoeken naar een passende illustratie!

Vijf generaties terug en vooruit

Mijn oudvader (dat is de vader van mijn betovergrootvader) Willem Frederik Hesselink heeft tijdens zijn leven (1774-1852) bepaald aan mij gedacht, toen hij een overzicht opstelde van zijn 11 kinderen, incl. jaar van geboorte, dag en uur van geboorte, wanneer gedoopt, door wie gedoopt en naar wie zij zijn vernoemd. Hij moet hebben geweten, dat latere familiehistorici van zulke gegevens zouden smullen. Laten wij daar lering uit trekken en ook zo secuur op schrift stellen, wat genealogen in de generaties die na ons komen zal interesseren. Gun zo ook hen het plezier van betrouwbare, gedetailleerde informatie over hun voorouders, die 100 of 200 jaar eerder hebben geleefd. Over ons dus. Want bijna iedere generatie brengt wel een familielid voort, die er een genealogische hobby op na houdt.
Mijn oudvader heeft dat inderdaad prachtig gedaan, zoals hier is te zien. Op de achterzijde van het blad beschrijft hij onder meer de geboorte van zijn jongste kind en ook haar overlijden een jaar later. In dit speciale geval lieten zijn vrouw en hij de naamgeving over aan de predikant. Het kindje was 2 maanden te vroeg geboren, omdat het slecht met de moeder ging (zij is 14 dagen later overleden). Het meisje was 'zwak en teder zonder voorbeeld', 'een engelagtig wigt'. De naam moest troost en bemoediging schenken en het werd dus Josephine Benjamine. Het kind werd op zondag op het stadhuis van Zutphen aangegeven.
Tevens weet ik nu zeker, dat GIJS'geneaLOG een andere naam zou hebben gehad, als Willem zijn 7e kind niet naar diens oom en tante (Herman Hesselink, gehuwd met Gijsberta van den Ham) zou hebben genoemd. Zo heeft hij meer interessante familiegegevens verstrekt, die mij als genealoog van de familie nu ongelofelijk goed van pas komen. Dat moet hij 200 jaar geleden hebben voorzien. Bedankt, oude opa Willem! En succes, mijn opvolgers van het jaar 2210! Of zo.

Het portret stelt Engbertus Engberts voor, geschilderd door zijn schoonzoon Herman Gijsbert Keppel (particuliere collectie).

Alvazaal (3)

Op 29 december 2007 en 8 februari 2008 schreef ik al eerder over de Alvazaal. Voor u verder leest is het wellicht handig om die bijdragen nog eens te bekijken.

Er is reden om het verhaal te vervolgen. Ten eerste blijkt het onjuist te zijn, dat het gebouw tijdens de Tweede Wereldoorlog is vernietigd. In 1917 viel het al ten prooi aan de slopershamer vanwege de bouw van een nieuw provinciehuis (we wisten al, dat het oude provinciehuis naast de Alvazaal was gesitueerd). Het was dit nieuwe bouwwerk, dat de slag om Arnhem niet heeft doorstaan. Maar er is ook beeldmateriaal opgedoken, dat ik nog niet kende. Naast de catalogus van het museum blijkt er ook een Museumgids te hebben bestaan, die rijk is geillustreerd. Fotoneef Ard en ik hebbben deze gids kort geleden in de bibliotheek van het Rijksmuseum in Amsterdam bekeken en gefotografeerd. Inmiddels is het boekje door Ard omgetoverd tot een PDF document. Mocht u zich hiervoor interesseren, laat u dat dan vooral weten. Naast o.a. plattegronden van de gebouwen, plaatjes van het interieur en van museumstukken worden ook de voorgevels van de diverse panden aan de Markt, de Marktstraat en de Hofstraat getoond. Bovendien het gebouw, waarin het entrepot was gevestigd. Omdat ik deze verder nauwelijks ergens ben tegengekomen, laat ik ze hier zien. Iedereen, die zich voor het historische Arnhem interesseert, zal hier met plezier naar kijken. De rest van de gids lijkt mij meer iets voor de specialisten te zijn.

Harry

In het algemeen durf ik te stellen, dat in mijn genealogische database niet veel personen zijn te vinden, die een criminele achtergrond hebben. Natuurlijk, er zijn uitzonderingen, zoals die broer van mijn overgrootvader, die in de bajes heeft gezeten wegens diefstal. Dat zelfs enkele malen. Maar door de bank genomen lijken het hele fatsoenlijke mensen te zijn (geweest). Ik zoek regelmatig in criminele procesdossiers, maar eigenlijk altijd tevergeefs. Jammer? Aan één kant wel ja, want het zijn juist ook die zwarte schapen, die kleur geven aan je familiegeschiedenis.

Maar nu heb ik toch weer beet gehad en wel trof ik Harry (uit privacy overwegingen noem ik alleen zijn roepnaam) aan in het archief van het Nederlandse consulaat in een Franse stad. Het gaat om de jaren 1935 tot 1937 en ook een beetje daarvoor en daarna. Ik kon dit archief raadplegen bij het Nationaal Archief in Den Haag, nadat ik via de inventaris op het spoor was gezet. Van Harry wist ik al het een en ander. Getrouwd rond 1915 met een Nederlandse, vertrok hij kort daarop met zijn vrouw naar Ned.-Indië, waar hij in diverse plaatsen heeft gewoond. Hij was technicus en later werkte hij als journalist bij kranten op Java, naar mij was verteld. Ook voetbalde hij in Batavia bij BVC. Hij keerde enkele malen naar Europa terug, zo ook in de jaren '20 naar Amsterdam, waar een zoon werd geboren. Volgens zeggen was de moeder een Europese operazangeres, met wie hij in Indië kennis had gemaakt. Een jaar of wat later dook hij plotseling op in Frankrijk, waar weer een andere vrouw een halfbroertje van zijn eerste zoon in de wereld zette. Hij is nogal hoogbejaard in Nederland overleden. Dat was zo ongeveer, wat ik van hem wist.

Tot ik in dat consulaire archief kon duiken. Daar bleken stukken in te zitten, die nog donkerder kanten van Harry lieten zien. Zo wordt er melding gemaakt van onzedelijke handelingen met jonge meisjes (10, 12 en 14 jaar) in Den Haag in 1927. Ook in Soerabaja moet zoiets zijn voorgevallen. Daarnaast wordt hij van diverse kanten beticht van verduistering van goederen en vervalsing van advertentiecontracten. Want het lijkt er nu op, dat hij in Indië geen sportjournalist, maar advertentie-colporteur was. Bij de geboorteaangifte van zijn zoon in Frankrijk beweerde hij getrouwd te zijn met de (niet-Nederlandse) moeder, maar die had inmiddels ruzie met hem gekregen en verklaarde, dat zij niet getrouwd waren. Voor de Nederlandse autoriteiten was het nog een hele toer om de geboorteakte gewijzigd te krijgen. Zij wilden voorkomen, dat het jongetje later aanspraak zou maken op de Nederlandse nationaliteit. Dat lukte uiteindelijk, de akte werd gewijzigd, het zoontje kreeg de achternaam van de moeder, met de aantekening "vader onbekend". Ondanks al zijn affaires met vrouwen wilde zijn wettige echtgenote niet van hem scheiden. Dat bracht hem er toe te proberen bij een consulaat documenten te bemachtigen, die hem in staat zouden stellen desondanks voor een tweede keer in het huwelijk te treden. Helaas voor hem wist de consul, dat hij nog getrouwd was en het feest ging dus niet door. Zijn vrouw in Den Haag hoorde hiervan en werd terecht ongerust. Drie jaar later trouwde hij alsnog met zijn uitverkorene (de ruzie was dus bijgelegd), nu weer in Indië. Zeer waarschijnlijk is het zoontje toen alsnog geëcht. Ik heb stellig de indruk, dat daar van bigamie sprake is geweest, maar ik probeer dat nog uit te zoeken.

Zijn wettige eerste vrouw overleed in 1969.

De genealogische moraal van dit verhaal: Zoek in archiefinventarissen, die niet zo direct voor de hand liggen. Je kunt er schatten in vinden. Zoals zwarte schapen.

Genesis 5

Genealogie is al zo oud als de mensheid. Genesis is het eerste boek van de Bijbel en in het vijfde hoofdstuk staat het geslachtsregister van Adam tot Noach. De reeks van namen is zeker niet toevallig, want de namen hebben alle een betekenis en als je die op de juiste volgorde opleest, dan ontstaat het volgende:
Naam en betekenis
Adam: mens
Seth: geplaatst
Enos: sterveling
Kenan: verdriet
Mahalalel: gezegende God
Jered: neerdalen
Henoch: Gezalfde
Metuselach: zijn dood
Lamech: smaken
Noach: rust en vertroosting

Hieruit volgt dus: De mens is als sterveling geplaatst in verdriet, maar de gezegende God zal Zijn Gezalfde doen neerdalen. Zijn dood zal rust en vertroosting doen smaken.

Op deze manier vindt je de hele bijbelse boodschap terug in dit geslachtsregister uit Genesis 5! Genealogie is dus lang niet zo saai als het soms misschien lijkt.

Een stuk verder gaat de volgende video, met het geslachtsregister van Adam tot Jezus. Maar het werkt op dezelfde manier. Helaas is de film niet in het Nederlands, maar in het Engels (en het is meteen de eerste video op GIJS'geneaLOG). De film kan schermvullend worden weergegeven.



Kort geleden kocht ik trouwens het boek van de genealoog en historicus Sir Laurence Gardner, dat het vervolg is op Het Heilige Bloed en de Heilige Graal. De titel is intrigerend: "De erfopvolgers van de graal" met als ondertitel "De verborgen genealogie van Jezus en zijn koninklijke nazaten". Het is een dikke pil van meer dan 500 bladzijden en ik verwacht een spannend boek. En als genealoog zal ik zeker vooral letten op de bewijsvoering. Want die lijkt mij lastig te leveren. Misschien kom ik er na lezing nog eens op terug.